Kiedy zdarzy się taka magiczna chwila,
tak wyjątkowa,że dech zapiera,
trzeba na moment przystanąć ,
oczy przymknąć ; niech serce wchłonie jej urok ,
niech zapamięta...

po drugiej stronie ksieżyca: dla ciebie rozpaliłam niebo na zachodzie

dla ciebie rozpaliłam niebo na zachodzie

pozwól ** wtopić się w błękity i zielenie, wspiąć na szczyty, aż zadudni w naczyniach wzburzona krew, może zatrzymamy radość, a powietrze zakipi z wilgoci, nie ominiemy już żadnej godziny, w żółknących krajobrazach, wielką literą spiszemy siebie *** ***

z archiwum albumu letniego.

otworzyłam pejzaż z szumiącym morzem , wiatrem lecącym od wydm , rozkrzyczały się płochliwe mewy , odciski na piasku zasypywał wiatru dym, pokłosie lat zbieram nieodmiennie, w dojrzałych barwach późnego lata , cicho szepczę modlitwy codzienne , w otwartych na przestrzał oknach plaży, słońce zaciąga oblicze tiulem chmur , proszę o jeszcze jeden promień dnia, rozświetlę swoją tęsknotę , w biurze rzeczy nie do odzyskania,

ugory marzeń

nie potrafię objąć myśli o przenikaniu wody , kiedy pragnienie dusi wypływają na powierzchnię nierealności, i co ma rzeczy wpływ słońca na psychikę, kiedy w mroźnym powietrzu włos się jeży weź mnie za rękę , pójdziemy ugory marzeń obsiać ziarnem nadziei

magiczna chwila

Kiedy zdarzy się taka magiczna chwila, tak wyjątkowa,że dech zapiera trzeba na moment przystanąć , oczy przymknąć ; niech serce wchłonie jej urok , niech zapamięta

przemijanie dotyka drzew

tylko pień rozdarty straż trzyma nad zwłokami dłonie dotykają miejsc gdzie przelatywały mgły wilgotne ciepło mieszało noc miękkim dźwiękiem otaczającej wody kiedy lata zaczynały opadać z kalendarza szczyty w brązach tliły się na tle księżyca zaczęła wyrastać wśliznęła się w tożsamość zdobyła status zasiedleńca opanowała niezamieszkałe obszary ratunkiem miała być szczepionka pękły ramiona potężnego starca z hukiem i krzykiem ptactwa próchnem płacze zieloność wydeptana przez ludzkie myśli