cokolwiek uczynię zamieni się nazawsze w to co uczyniłam.

Najpiękniejszym ze wszystkich darów tego świata jest każdy rozpoczynający się dzień i słońce wstające każdego poranka i zmierzch dający czas odpoczynku.I kot zaczajony i ptak przestraszony.

tak wyglądało niebo w sobotę listopadową Kiedy zdarzy się taka magiczna chwila, tak wyjątkowa,że dech zapiera trzeba na moment przystanąć , oczy przymknąć, niech serce wchłonie jej urok.

może to przez ten punkt światła nad nami a może przez zabawę w oszukańca najpierw oczu potem uszu i karty rozdane oszukuj że dla mnie uwalniasz księżyc i kobierzec włosów rozczesuj kwieciście wszystkie srebrne chwile unieś kiedy nadejdzie czas w sen spokojny

Przytul do siebie psa. Czwarta. Codziennie budzi mnie suchość w gardle jakby jeże znalazły przystań. Ranek ciasno zapętla koronę rozczarowań na głowie opadłe liście w gąszczu nieprzespanych godzin.Ostatnio za dużo rozmyślam nad nadchodzącą zimą. Powiadają że koniec świata.Mój już skończył się. Wraz z obięciem włosów nie poznaję ciebie. Nie wiem jak blisko jesteś i jak daleko. Ile nieobecności jest w nas. Poczekam aż się przebudzisz. W najkrótszą noc w roku wyprostujesz drogi.Włosy odrosną znów zamieszkasz ze mną na siódmej górze winorośl puszcza pędy. Będę babcią. Pora na duży haust przebudzenia.

silva rerum,

 

zobacz, moje oczy jak pawie pióra kolorowe miłością

 

Wiosna nadchodzi i stara trawa/ zaczyna tańczyć. /rytmicznie wyciska krople na kiełek. /Słyszysz jak rośnie?/ Już nie trzeszczy noc.w stawach/ wilgotnieją spojrzenia./ kiedy czas nie popędza dojrzewamy w ciszy starych dni./ z kontrolą jasności pełnych kontrastów./ Widzisz tę biel. pomiędzy rannikami/ przefiltrowana zieleń z odcieniem żółci./ Chwile skroplone monotematycznie./ Nie lubię zimy./ Cztery akty i dysharmonia. w tle/ mężczyzna w zimowym krajobrazie spłukuje wiosenne stany./ posiadania już za nią./